حضرت آیت الله سیستانى

مسأله 2430 - صیغه کردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحیح است .

مسأله 2431- احتیاط واجب آن است که شوهر بیش از چهار ماه با متعه خود نزدیکى را ترک نکند.

مسأله 2432- زنى که صیغه مى شود , اگر در عقد شرط کند که شوهر با او نزدیکى نکند , عقد و شرط او صحیح است و شوهر فقط مى تواند لذتهاى دیگر از او ببرد , ولى اگر بعدا به نزدیکى راضى شود , شوهر مى تواند با او نزدیکى نماید , و هم چنین است حکم در عقد دایم .

مسأله 2433 - زنى که صیغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.

مسأله 2434- زنـى که صیغه شده حق همخوابى ندارد , و از شوهر ارث نمى برد و شوهر هم از او ارث نمى برد , و چنانچه ارث بردن را - از یک طرف یا از هر دو طرف - شرط کرده باشند صحت این شرط محل اشکال است ولى مراعات احتیاط ترک نشود.

مسأله 2435- زنى که صیغه شده اگر چه نداند که حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحیح است , و براى آن که نمى دانسته , حقى به شوهر پیدا نمى کند.

مسأله 2436- زنـى کـه صیغه شده چنانچه بدون اجازه شوهر از خانه بیرون رود , و به واسطه بیرون رفتن , حق شـوهـر از بین میرود , بیرون رفتن او حرام است , و بنابر احتیاط مستحب در صورتى که حق شوهر از بین نرود , بدون اجازه او از خانه بیرون نرود.

مسأله 2437- اگر زنى مردى را وکیل کند که به مدت و مبلغ معین او را براى خود صیغه نماید , چنانچه مرد او را به عقد دایم خود درآورد , یا به غیر از مدت یا مبلغى که معین شده او را صیغه کند , وقتى آن زن فهمید , اگر اجازه نماید آن عقد صحیح وگرنه باطل است .

مسأله 2438- اگـر براى محرم شدن - مثلا - پدر یا جد پدر دختر یا پسر نابالغ خود را براى مدت کوتاهى به عقد کسى درآورد , در صورتى که بر آن مفسده اى بار نشود عقد صحیح است , ولى اگر در مدت ازدواج پسر به طور کلى قابلیت تلذذ نداشته باشد یا دختر به طور کلى قابل تلذذ از او نباشد صحت عقد محل اشکال است .

مسأله 2439- اگـر پدر یا جد پدرى , طفل خود را که در محل دیگرى است و نمى داند زنده است یا مرده , براى مـحـرم شـدن به عقد کسى در آورد در صورتى که مدت زوجیت قابل باشد که به معقوده استمتاع شود بر حـسب ظاهر محرم بودن حاصل مى شود و چنانچه بعدا معلوم شود که در موقع عقد , آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و کسانى که به واسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.

مسأله 2440- اگر مرد مدت صیغه زن را ببخشد , چنانچه با او نزدیکى کرده باید تمام چیزى را که قرار گذاشته به او بدهد , و اگر نزدیکى نکرده واجب است نصف مهر را بدهد و احتیاط مستحب آن است که تمام مهر را بدهد.